Γερακιανά


Λιγα λόγια για το χωριό 2.
   
Ανατρέχοντας  λοιπόν ιστορικά στα γεγονότα εκείνης της εποχής και συγκεκριμένα το έτος 1826 αναφέρεται ότι στο νησάκι της Γραμπούσας συγκεντρώθηκαν προοδευτικά μέχρι 3.000 άτομα. Πολεμιστές, καταδιωγμένα γυναικόπαιδα, πληρώματα καραβιών, ψαράδες, εμπορευόμενοι. Οι επαναστάτες προσπάθησαν να οργανώσουν τη ζωή στο νησάκι. Αλλά η συγκέντρωση χιλιάδων ατόμων σε τόσο μικρό χώρο, η δυσπραγία, οι ασθένειες και η ανέχεια προκάλεσαν εκνευρισμό. Άρχισαν συγκρούσεις που τελικά έφτασαν σε φόνους και διαρπαγές. Από την άλλη μεριά ήσαν οι διαβολικές παρεμβολές των ληστοπειρατών που είχαν συρρεύσει  από όλα τα σημεία του Αιγαίου.  Οι νέοι κυρίως επαναστάτες παρασύρθηκαν και σε λίγο η πειρατεία γενικεύθηκε στο επίκαιρο θαλάσσιο πέρασμα της Γραμπούσας. Οι ξένοι διπλωμάτες και δημοσιογράφοι διόγκωσαν τα περιστατικά και στην Ευρώπη ξέσπασε κύμα οργής εναντίων των Γραμπουσιανών, δικαίων και αδίκων. Αιτία για την εκδίωξη των επαναστατών αποτέλεσε το συμβάν κατά το οποίο επαναστάτες και ληστοπειρατές επέδραμαν και διέπραξαν πειρατεία σε αγγλικό πλοίο. Η τύχη των Γραμπουσιανών είχε πλέον κριθεί. Τον Ιανουάριο 1828 κατέπλευσαν στην Γραμπούσα είκοσι Αγγλικά και Γαλλικά πλοία με ναυάρχους τους Στέϊνς και Ρεβερσώ. Μαζί τους και ο Αλέξανδρος  Μαυροκορδάτος ως εκπρόσωπος του Καποδίστρια με λόχο του Ελληνικού Στρατού. Κατέλαβαν το νησί και διόρισαν φρούραρχο τον Άγγλο
φιλέλληνα  Ούρκχχαρντ. Λίγο μετά την εγκατάσταση του ο Άγγλος φρούραρχος σκοτώθηκε τυχαία από στέγη καφενείου που σήκωσε ο άνεμος. Οι Αγγλογάλλοι βρήκαν αφορμή και αποβίβασαν στο νησάκι διακόσιους άνδρες. Οι περισσότεροι Γραμπουσιανοί διέφυγαν. Μόνο οκτώ από τους πειρατές συνελήφθησαν από τους Άγγλους και μεταφέρθηκαν στην Μάλτα. Οι ξένοι λεηλάτησαν το φρούριο και το νησάκι. Πήραν ακόμη και τα κλινοσκεπάσματα των αμάχων. Ο Καποδίστριας συγκρότησε δικαστήριο που καταδίκασε ερήμην Γραμπουσιανούς σε θάνατο για πειρατεία μεταξύ αυτών και το καπετάν Γεώργιο Δρακωνιανό.  Κάτω απ  αυτές τις συνθήκες οι επαναστάτες διασκορπίσθηκαν στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα.                                                                                            
Αρχικά εγκαταστάθηκαν στο χωριό οι οικογένειες των ΣΑΠΟΥΝΑΚΗΔΩΝ και ΜΑΣΤΟΡΑΚΗΔΩΝ. Από την οικογένεια των Σαπουνάκηδων καταγόταν ο καπετάν Σπανός [Σπανουδάκης Γεώργιος  του Γεωργίου 1800-1866] ο οποίοςστην επανάσταση του 1866 σκοτώθηκε μαχόμενος κατά των Τούρκων στο Καστέλλι Κισάμου την 22-11-1866, και ο οποίος είχε δύο παιδιά τον Γιώργη και τον Πέτρο.
Σταδιακά οι απόγονοι του Γιώργη και προς τιμή του θυσιασθέντος προγόνου τους μετονομάσθηκαν σε ΣΠΑΝΟΥΔΑΚΗΔΕΣ ενώ για πολλά χρόνια (μέχρι περίπου το έτος 1910-1920) αναγραφόταν με δύο επώνυμα Σαπουνάκης ή Σπανουδάκης, ενώ οι απόγονοι του Καπετάν Σπανού από τον γιό του Πέτρο μετονομάσθηκαν σε ΠΕΤΡΑΚΗΔΕΣ.
Η οικογένεια των ΜΑΣΤΟΡΑΚΗΔΩΝ με την πάροδο του χρόνου μετονομάσθηκαν σε ΧΑΤΖΗΔΑΚΗΔΕΣ επειδή κάποιος από την οικογένεια τους είχε επισκεφθεί την εποχή εκείνη τους Αγίους Τόπους και είχε γίνει Χατζής, είχε δηλαδή βαπτισθεί στο Ιορδάνη ποταμό. (είχε πάει στο Χατζηλίκι)
Επίσης στο χωριό μας εγκαταστάθηκε και η οικογένεια των ΜΠΑΣΑΚΗΔΩΝ που καταγόταν από τα Μεσόγεια Κισάμου.(Μεσογειανοί)
Στο χωριό μας κατά καιρούς κατοίκησαν άτομα από τις οικογένειες, Αθανασάκη, Διγαλάκη, Καβελάκη, Καρδαμάκη, Κουκουνάκη, Κουρκουνάκη, Λουπάση ή Λουπασάκη  και Παπαδάκη.  των οποίων απόγονοι δεν υπάρχουν πια στο χωριό μας.
Σήμερα το χωριό κατοικείται από τις οικογένειες ΒΑΛΙΝΗ. ΒΙΖΥΡΑΚΗ, ΓΟΥΔΗ, ΚΑΛΟΓΕΡΑΚΗ, ΜΠΑΣΑΚΗ, ΠΕΤΡΑΚΗ, ΣΠΑΝΟΥΔΑΚΗ και ΧΑΤΖΗΔΑΚΗ.
         Όπως προαναφέρθηκε το χωριό  κατοικήθηκε για πρώτη φορά το έτος 1828 περίπου από επαναστάτες που εκδιώχθηκαν από το φρούριο της Γραμπούσας .
        Το χωριό δεν αναφέρεται σε καμία από τις Βενετσιάνικες απογραφές, όπως δεν αναφέρεται και στην αιγυπτιακή απογραφή του έτους 1834 που δημοσιεύεται στο βιβλίο του Pasley όπως επίσης στην ίδια απογραφή δεν αναφέρονται και άλλα χωριά της περιοχής όπως η Δρακόνα το Βασιλόπουλο τα Καρθιανά κ.α.
     
Επικοινωνία: noxia@noxia.gr


συνέχεια